Onder invloed van de steeds snellere hard- en software is het heden ten dage live – in real time - mogelijk geluid en beeld te genereren en manipuleren. Belangrijk bij-effect is dat deze ontwikkelingen parallel lopen aan de vermenging van popcultuur met kunst en andersom. We zagen dit ook al gebeuren bij de MTV-clips in de jaren tachtig en de samplingen van beeld en geluid in de jaren negentig.

Aan Live Cinema kan natuurlijk niet alleen locaal en incidenteel worden gewerkt, er is een uitgebreid (inter)nationaal netwerk nodig waarin deze experimenten worden begeleid, gestimuleerd en geïnitieerd. Het is tevens van belang dat er een inhoudelijke discussie wordt opgezet. Nu zijn optredens en performances vaak eenmalig en blijven kunstenaars teveel ‘zwemmen’ in hun pogingen. Hierdoor zien we weinig ontwikkeling in de scene waardoor er maar weinig nieuwe aanwas komt.
Speciaal voor deze inhoudelijke ontwikkeling is er een ‘open content’ website opgestart waar recensies, discussies, aankondigingen maar ook online projecten gepresenteerd kunnen worden.
Live Cinema kan zich alleen als een genre / kunstvorm ontwikkelen wanneer de individuele ontwikkeling van de uitvoerende kunstenaars besproken, benoemd en bediscussieerd kunnen worden op een internationaal podium. Live-cinema.org is het internationale podium.

Wat is Live Cinema?

Live Cinema is een voortvloeisel van nieuwe presentatievormen die momenteel ontstaan als direct gevolg van de voortschrijdende digitalisering binnen de beeld- en geluidstechnologie. De synthese die thans mogelijk is tussen beeld en geluid wordt door een aantal kunstenaars in de praktijk al volbracht. Hen ontbreekt het vooralsnog aan de structurering van benodigde kennis.
Live Cinema speelt zich af tegen een achtergrond van technologische ontwikkelingen op het gebied van de digitale beeld- en geluidstechnologie, waarbij nog dagelijks melding wordt gemaakt van nieuwe mogelijkheden en toepassingen. Dit proces van digitalisering is het snelst en verst gevorderd binnen het domein van de elektronische (pop) cultuur, waar de apparatuur compact, betaalbaar en gebruikersvriendelijk is geworden. Een en ander heeft geleidt tot een geheel nieuwe kunstpraktijk, waarbij het gebruik van hardware als samplers en computers ook leidde tot nieuwe stijlvormen en veranderende kunst-benaderingswijzen.
Voor deze nieuwe kunsten wordt gezocht naar passende presentatievormen, of die nu in een theatrale, bioscoopachtige setting, op een interactieve website, of op een DVD samenkomen.
Met Live Cinema gaat het om ‘live’ events waar kunstenaars samenwerken aan een performance en waarbij de afzonderlijke kunsten niet in dienst staan van één maar van het totaal. Vaste onderdelen zijn geluid, geen soundtrack, en beeldprojectie, geen film in de traditionele zin. Het uiteindelijk waarneembare is één kunstwerk, dat wat je als toeschouwer ervaart is uniek. Een volgende keer, zoals bij concerten of theater, is het net even anders.
Veel beeldkunstenaars binnen Live Cinema maken abstract werk dat refereert aan abstracte film zoals die ontstond in de jaren twintig en na de 2e wereldoorlog. Zoals de voorgangers worstelt de Live Cinema met lineariteit, compositie en tijd. Problemen die ook bij de improvisatie muziek altijd een belangrijke rol hebben gespeeld.

In the search for context

De grenzen van nieuwe (live) vormen van cinema werden in de jaren zestig onderzocht en beslecht, zoals grotendeels beschreven in het boek “Expanded Cinema” van Gene Youngblood. Youngblood borduurt in zijn boek voort op gedachtengoed dat eerder onder andere door Richard Wagner in het pamflet “Das Kunstwerk der Zukunft” en de Dadaïsten werd uitgewerkt. Al deze werken openden deuren voor generaties die volgden. Voor nu vooral van belang om te laten zien dat met weinig technologie en veel creativiteit bijzondere mixen van kunst kunnen ontstaan waar inhoud, onderzoek centraler staan dan technologie.

Elke tijd brengt nieuwe technologische ontwikkelingen met zich mee waar kunstenaars mee aan de slag gaan. In de jaren zestig bloeide, onder invloed van de computer en andere technologische voorspoed, in de laboratoria van IBM, XEROX en Bell een geheel nieuwe, op technologie gebaseerde kunstvorm op. In Expanded Cinema beschrijft Youngblood een rijke schakering aan vormen van cinema: Kinetische, Cybernetische, Intermedia Cinema. De Intermedia-projecten in deze zijn het meest aansprekend in het Live Cinema perspectief. De experimenten van mensen als Aldo Tambellini, Robert Whitman en Cerebrum zijn Happening-achtige gebeurtenissen waarbij muziek, theater en projectie samenvloeien tot een geheel. De experimenten van oa. Stan Vanderbeek, John Cage en Ronald Nameth, Henry Jacobs en Jordan Belson gingen meer uit van multi-projectie: computerkunst in samenvloeiïng met, veelal electronisch, geluid.
Live Cinema kan gezien worden binnen de traditie van de boven genoemde kunstenaars die werkten in de frontlinie van de abstracte film en de computerkunst in de jaren zestig toen beide genre’s zich manifesteerden als nieuwe loten aan de boom van

In de gesprekken met kunstenaars die werken in het veld van de Live Cinema blijkt dat men vaak opzoek is naar context. Hoe verhoudt men zich tot VJ’s, de traditionele en digitale cinema en games? Sommige zien relaties met cut-up, de new wave in comix en de meer experimentele flash animaties.

Live Cinema is een samenvoeging van twee essentiele presentatievormen. Cinema is een presentatievorm van een bundeling van verschillende kunsten tot een nieuw produkt; Live impliceert dat alles wat gebeurt op dat moment een persoonlijke bewerking ondergaat van de uitvoerende kunstenaar. Samengevoegd is Live Cinema een live uitgevoerd kunstwerk dat in uitvoering refereert aan cinema zonder het hermetische en vast-omlijnde.
Live Cinema, zoals dat door velen wordt gebruikt gaat over de interactie tussen beeld en geluid, nooit over de illustratie van de een met het ander. Live Cinema beperkt zich niet tot alleen muziek en projectie ook alle vormen van geluid en beeld kunnen zich mengen in het veld.